Quebonafide zakończył karierę w 2025 roku — świadomie, publicznie i, jak dotąd, ostatecznie. Zostawił po sobie dwa diamentowe albumy solowe, trzeci diamentowy nagrany z Taco Hemingwayem, wytwórnię, która przez ponad dekadę współtworzyła kształt polskiego rapu, i dwa pożegnalne koncerty na Stadionie Narodowym. Ta strona jest podsumowaniem, nie zapowiedzią: nie ma i nie będzie biletów na jego koncerty.
- Imię i nazwisko
- Kuba Grabowski
- Urodzony
- 7 lipca 1991, Ciechanów
- Aktywny
- 2008–2025
- Gatunki
- pop-rap, trap, hip-hop, świadomy hip-hop, art pop
- Wytwórnie
- SB Maffija, QueQuality (własna, założona w 2014)
- Nagrody
- trzykrotny laureat Fryderyka, siedmiokrotnie nominowany; Medal „Za Zasługi dla Ciechanowa” (2018)
- Albumy diamentowe
- Egzotyka, Romantic Psycho, Soma 0,5 mg (jako Taconafide)
Ciechanów i pierwsze siedem lat
Zaczynał w 2008 roku, w Ciechanowie, jako siedemnastolatek, w czasach, gdy polski rap był jeszcze zamkniętym obiegiem i wchodziło się do niego przez internetowe fora, a nie przez wytwórnię. Pierwsze pełne wydawnictwa przyszły dopiero pięć lat później: mixtape Eklektyka (2013) i wspólna z Eripe Płyta roku (2013).
W 2014 roku założył QueQuality — wytwórnię, która przez następne dwanaście lat była jednym z ważniejszych ośrodków tej sceny i nie ograniczała się do wydawania jego własnych nagrań.
Ezoteryka (2015) była pierwszym albumem, po którym stało się jasne, że to nie jest kolejny raper z rocznika. Pokryła się złotem. W tym samym roku ukazała się Demówka EP nagrana z Białasem.
Egzotyka
Egzotyka (2017) jest płytą, która ustawiła całą resztę. Pokryła się diamentem i była najlepiej sprzedającym się albumem w Polsce w roku wydania — nie najlepiej sprzedającym się rapowym, tylko najlepiej sprzedającym się w ogóle.
Formuła była wtedy nowa: album pomyślany jako podróż, z tytułami utworów wskazującymi kolejne miejsca, nagrany częściowo poza Polską, łączący rap z brzmieniami, których polska scena wcześniej nie używała inaczej niż na próbę. Z tej płyty pochodzi „Candy”, nagrany z Klaudią Szafrańską.
W tym samym roku wyszedł jeszcze minialbum No To Bajka, zrobiony z producentem Matheo.
Taconafide
W 2018 roku razem z Taco Hemingwayem wydał Soma 0,5 mg jako duet Taconafide. Płyta pokryła się diamentem, a towarzyszyła jej dodatkowa EP-ka 0,25 mg.
To był moment, w którym dwóch najbardziej rozpoznawalnych raperów swojego pokolenia zrobiło razem album w chwili, gdy obaj byli u szczytu — sytuacja, która w muzyce zwykle kończy się rozczarowaniem, a tutaj skończyła się jednym z najlepiej sprzedanych wydawnictw dekady. Zaraz potem Quebonafide zniknął ze sceny na blisko dwa lata.
Romantic Psycho
Wrócił w 2020 roku albumem Romantic Psycho — drugi diament w katalogu i pięć tygodni na pierwszym miejscu listy sprzedaży OLiS. Z tej płyty pochodzi „BUBBLETEA” z Darią Zawiałow, jedno z jego najbardziej rozpoznawalnych nagrań i zarazem najdalej odsunięte od rapu w klasycznym rozumieniu.
Po Romantic Psycho tempo wyraźnie zwolniło. Kolejne cztery lata to pojedyncze single i coraz mniej widoczna obecność — a potem zapowiedź, że to koniec.
Jak to się skończyło
21 listopada 2024 roku ukazał się singiel „Futurama 3 (fanserwis)”, który zapowiadał ostatni projekt. Rok później, w 2025, przyniósł Quebonafide Fryderyka w kategorii singla hip-hopowego.
26 czerwca 2025 roku odbyła się internetowa premiera towarzyszącego projektowi filmu koncertowego. 27 i 28 czerwca 2025 zagrał dwa pożegnalne koncerty na PGE Narodowym w Warszawie. 4 lipca 2025 ukazał się album Północ / Południe — ostatnie wydawnictwo w jego dyskografii.
Quebonafide potwierdził następnie, że jest to definitywne zakończenie kariery muzycznej, i dementował doniesienia o powrocie. Wytwórnia QueQuality zakończyła działalność.
Warto to odnotować, bo jest to rzadkie. Muzycy rzadko kończą; częściej znikają, wracają po pięciu latach i znowu znikają. Tutaj zamknięcie zostało zaplanowane, ogłoszone z rocznym wyprzedzeniem, wykonane w dwa wieczory na stadionie i podsumowane albumem, który wyszedł tydzień później.
Współprace
Poza duetem Taconafide nagrywał z Fuso jako Yochimu, a lista gości na jego płytach obejmuje wykonawców z bardzo różnych porządków — od KRS-One po Czesława Mozila, od Darii Zawiałow po Palucha. Ta rozpiętość jest jedną z rzeczy, które go definiowały: rzadko robił dwa razy to samo i rzadko dobierał współpracowników według gatunku.
Od czego zacząć
Katalog jest krótki jak na czternaście lat kariery — pięć albumów, dwie EP-ki i dwie płyty kolaboracyjne — więc można go przejść w całości. Jeśli jednak trzeba wybrać, kolejność jest dość oczywista.
Egzotyka (2017) to punkt wejścia, i to bez dyskusji: najlepiej sprzedany album w Polsce w swoim roku, diament, i płyta, w której jego pomysł na siebie jest najczytelniejszy.
Soma 0,5 mg (2018) z Taco Hemingwayem pokazuje go w układzie, który wymusza dyscyplinę, i jest najlepszym wprowadzeniem dla kogoś, kto zna raczej Taco.
Północ / Południe (2025) ma sens jako ostatni, nie jako pierwszy — to płyta pisana z myślą o zamknięciu i czyta się ją dużo lepiej, kiedy zna się resztę.
Był u nas w 2019
Quebonafide grał dla polskiej publiczności na Wyspach w styczniu 2019 roku — w Manchesterze, Birmingham i Glasgow. Poniżej znajdziesz plakaty z tamtej trasy, które zachowały się w naszym archiwum.
Nie prowadzimy sprzedaży biletów na jego koncerty i nie będziemy jej prowadzić. Jeśli szukasz czegoś w podobnym rejestrze, na dole tej strony znajdziesz nadchodzące wydarzenia, na które bilety są dostępne, oraz newsletter, w którym uprzedzamy o nowych trasach.
Nadchodzące koncerty
Obecnie nie mamy w sprzedaży biletów na koncerty tego artysty. Zapisz się na newsletter, żeby dostać wiadomość, gdy ruszy sprzedaż.
Plakaty z koncertów Quebonafide
Plakaty z naszego archiwum. Kliknij dowolny, żeby obejrzeć go w pełnym rozmiarze.
